Sinds 1993 is het aantal franchises in Frankrijk gestaag toegenomen. Drie decennia van groei die zowel bewondering afdwingt als vragen oproept… Wat zijn de redenen voor dit succes? Zijn franchisenemers echte ondernemers? Hoe verschilt dit van een start-up?
Wist je dat Frankrijk bijna 80.000 franchisenemers heeft die voor meer dan 2.000 verschillende merken werken?
Deze cijfers zijn in 10 jaar tijd bijna verdubbeld, waardoor Frankrijk het meest gefranchisede land van Europa is en het op twee na meest gefranchisede land ter wereld. Ondanks deze hausse wordt franchising nog te vaak gereduceerd tot een soort risicoloos opportunisme. In tegenstelling tot een start-up, die meer lijkt op het nemen van echt gedurfd initiatief.
Het zijn deze twee modellen die we in dit artikel zullen vergelijken. In de praktijk betekent franchisenemer worden dat je besluit een concept te installeren dat elders al bestaat in een gewenst gebied.
Laten we een voorbeeld nemen. Tijdens een weekend in het zonnige Aix-en-Provence ben je een kleine boetiek tegengekomen die interieurdesign verkoopt. Je bent een grote fan van de aangeboden producten, dus je dacht dat het concept een grote hit zou zijn in een stad als Lyon. Nadat je het management van de winkel hebt overtuigd, open je een franchisewinkel in Lyon, die je beheert.
Franchiseovereenkomst: totale aansprakelijkheid en beperkte risico’s
Je bevindt je dus duidelijk ‘onder de paraplu’ van een moederbedrijf waar je geen oprichter van bent en dat er is om je te ondersteunen als je dat nodig hebt. Maar al het risicokapitaal en het krediet voor de flair om deze structuur tussen de Rhône en de Saône op te zetten, gaat rechtstreeks naar jou.
Waar een start-up een sprong in het onbekende is, biedt een franchise de spanning van het ondernemerschap met de zekerheid van een bewezen bedrijfsmodel en een gedeeltelijk gevestigde markt. Het is maar een kleine stap van denken dat franchisenemers geen volwaardige ondernemers zijn, een stap die sommige mensen ten onrechte besluiten te nemen.
In de praktijk stelt het moederbedrijf zijn product gewoon ter beschikking van de franchisenemer, die een bedrijf creëert waarin hij of zij besluit zijn of haar vertrouwen in één partner te stellen. Kortom, de franchisenemer is niet meer dan een ondernemer die al zijn of haar knikkers in de zak van één leverancier heeft gestopt.
En om deze laatste te overtuigen, moet de ondernemer natuurlijk de balans van zijn project en de potentiële winstgevendheid ervan bewijzen. Besluitvorming, het opstellen van een bedrijfsplan en dagelijks management: hoe noem je dat? Bij ons is hij een bedrijfsdirecteur, niets meer en niets minder.
Tijd is geld
Neem een flinke dosis verantwoordelijkheid, voeg een snufje risico toe en strooi er een investering bij om de perfecte cocktail te maken. Dus ja, je moet je portemonnee trekken voor de eerste uitgaven. Je moet meer dan € 100.000 investeren voor 42% van de franchisenemers en minder dan € 50.000 voor 33%, volgens een CSA-onderzoek dat in 2018 werd uitgevoerd voor de Franse Franchise Federatie en Banque Populaire. Ter vergelijking: de lancering van een papierloos bedrijf kost ongeveer 400 euro.
Maar de franchisenemer is dan verlost van de exorbitante kosten voor het ontwerpen van producten of diensten waar starters mee te maken hebben. In die zin vertegenwoordigt franchising een bespottelijke kost in vergelijking met het opzetten van een meer traditionele onderneming.
Een ander onmiskenbaar voordeel van franchising is de snelheid. Omdat het profiteert van een reputatie die vaak al gevestigd is, een bestaand imago en knowhow, kan een gefranchised bedrijf winstgevend zijn vanaf het moment dat het van start gaat. Start-ups vergen vaak maanden geduld, stress en onzekerheid. Dus als het laten groeien van een start-up een van de meest glorieuze gevoelens is die er zijn, dan is het succes van een franchise dat ook.
Als je twijfels had over het enorme potentieel van franchising, laat je dan niet afschrikken.
